Liars Dividend is het voordeel dat leugenaars halen uit de groeiende twijfel aan de echtheid van beelden en informatie, waardoor ze ware beschuldigingen kunnen wegwuiven als vervalsingen.
Naast valse informatie is het grotere probleem van desinformatie dat we dreigen niets meer te geloven.
De loutere wetenschap dat er veel desinformatie in omloop is, zorgt ervoor dat we apathisch worden voor alle informatie die iets onthuld, ook als die op feiten berust.

Ironisch genoeg werd de term Fake News mainstream door autoritaire leiders die het net gebruiken om goede journalistiek en info die hen beschadigt te ondermijnen.

Casus Liars Dividend Corona en Antivax

Werking
- Stap 1: Overvloed aan desinformatie
  Antivax-groepen verspreiden misleidende claims (bijv. vaccins zijn gevaarlijk, complottheorieën).
- Stap 2: Twijfel
  Door die ruis gaan mensen ook officiële bronnen wantrouwen. Zelfs correcte informatie van artsen wordt verdacht.
- Stap 3: Liars Dividend
  Zorgverleners verliezen autoriteit, moeten extra tijd besteden aan fact-checking en geruststelling.
Gevolgen voor zorgverleners
- Verhoogde werkdruk: Meer gesprekken om misinformatie te corrigeren.
- Emotionele belasting: Frustratie door wantrouwen van patiënten.
- Strategische uitdaging: Hoe communiceer je betrouwbaar in een omgeving waar twijfel de norm is?
Mogelijke benadering dor zorgverleners
- `Transparantie en empathie in communicatie.
- Gebruik van trusted messengers (huisartsen, lokale zorgverleners).
- Mediawijsheid-training voor zorgprofessionals.

Social media als accelerator

Met de komst van social media vormen journalisten en kranten niet meer de gatekeeper van informatie. In social media is er geen plaats meer voor een filter die Fake van Facts onderscheidt.
Het schrappen van fact checking, maar ook het uitreiken van bonussen voor virale content, zet de desinformatiekraan bij bijvoorbeeld Meta (Facebook) helemaal open.

De algoritmes, een rijtje van instructies, die social media gebruiken om bij te houden welke informatie wij opzoeken, aanklikken, delen, … en leert op die manier wat wij leuk en interessant vinden.
Zo selecteren sociale media wat wij te zijn krijgen op onze tijdlijn. Daarbij verschijnen enkel berichten waarvan het algoritme denkt dat ze ons interesseren, op basis van ons netwerk (eerder Facebook, Instagram, en X) en onze inhoudelijke interesses (eerder TikTok en YouTube).

De echokamer, waarin jouw blik op de wereld bevestigd wordt door mensen om je heen, wordt dus nog versterkt door algoritmes. Dit noemen we de filterbubbel (Pariser, 2011). Je omringt je, zowel offline als online, met mensen die een vrij gelijkaardige blik op de wereld hebben. Zo wordt je visie op de wereld eenzijdig. Je denkt dat iedereen denkt zoals jij.

Dit gaat nog verder eenmaal we valse berichten hebben aangeklikt. Dan krijgen we hoe langer hoe meer valse berichten voorgeschoteld. Zo belanden we in een zogenaamde ‘fabeltjesfuik’ of ‘rabbit hole’.